Motie: D66 en PvdA: laat een vluchtelingkind in Alkmaar kind zijn

Toen ik een negenjarige Jozeph was, las ik Een gat in de grens van Guus Kuijer. Een boek over kinderen die hun best doen om over de grens te vluchten maar opgepakt worden door de douane. Dat is bijna dertig jaar geleden, maar nu loopt in Alkmaar een andere negenjarige Jossef. Een jongen die aan het begin van zijn leven al over de grens vluchtte en opgepakt werd door de douane. Onze douane, in onze naam.

Een jongen die acht jaar in Nederland woont, acht keer naar een ander asielzoekerscentrum verhuisd is en daarvan dus onzeker, onthecht en tureluurs werd. Maar in Alkmaar had hij rust gevonden. Rust en vriendjes, een lieve juf en een omgeving die steun bood. Die negenjarige Jossef moest naar het uitzetcentrum in Katwijk om vanuit daar ‘ontruimd’ te worden naar Eritrea. Weken zijn ouders en leerlingen van zijn school, en in stilte het college dat openlijk aangespoord werd door D66 en de PvdA, bezig geweest om voor nu in ieder geval te voorkomen dat hij naar Katwijk moest.

Vorige week leek het bijna te laat en heeft het Noord Hollands Dagblad de zaak landelijk bekendheid gegeven. En toen was er veel steun, toen zagen we de wil van veel mensen om wel te zorgen voor kinderen die naar ons gevlucht zijn. Het zou niet nodig moeten zijn om voor ieder gevlucht kind een speciale kranteneditie te maken voordat wij ze beschermen.

Daarom hebben Tineke Komen van de PvdA, die ook al langer hiermee bezig was, en ik namens D66 een motie opgesteld waarin we de wens van de Alkmaarse gemeenteraad uitspreken om alle Alkmaarse vluchtelingenkinderen kind te laten zijn in onze stad, zonder verhuizingen, zonder uitzetcentra, zonder onrust. Een grote meerderheid in de raad steunt ons hierin.

Het is jammer dat er eerst een escalatie moest zijn, maar het is mooi om te zien hoeveel mensen, buiten en binnen de politiek, wel voor deze kinderen willen zorgen en wel bereid zijn zich in te zetten. Het is mooi om te zien dat onze burgemeester tot middernacht met de minister contact zoekt om iets te doen, het is mooi om te zien hoeveel mensen petities ondertekenen en demonstreren. Maar het is vooral ook mooi om te zien hoe de directe omgeving directe steun biedt, hoop biedt, liefde biedt.
Ik hoop dat dit pas één van de eerste stappen is op weg naar een zachtere manier van omgaan met de mensen die wij opvangen.

Toen ik een negenjarige Jozeph was las ik Guus Kuijer over kinderen die de grens over wilde, over deze negenjarige Jossef die de grens niet over wil, twitterde diezelfde Guus Kuijer afgelopen maandag: In Alkmaar begint opnieuw de victorie! De stad die Alva wist te weerstaan, kan heus de heer van Leers wel aan.

Geschreven door Jozeph van Wolferen, raadslid D'66 zie ook ww.d66.nl